Arno Raunig — sopran męski
urodzony w Klagenfurcie, rozpoczął swoją drogę muzyczną jako solista w chórze chłopięcym Wiener Sängerknaben. Później studiował u Ruthildy Bosch, Eriki Mechery i Kurta Equiluza.

Dalsze wykształcenie sopranista otrzymał u Elizabeth Schwarzkopf i Hansa Petera Blochwitza. Po debiucie scenicznym w roku 1990 na deskach Staatstheater w Klagenfurcie w operze H. Purcella Fairy Queen nastąpiły występy w Jugendstilteater i Schönbrunner Schlosstheater w Wiedniu, w Staatstheater w Wiesbaden i Darmstadcie, w Opera de la Bastille w Paryżu oraz w operach w Bonn i Hamburgu.

Współpracował z takimi artystami, jak: Gerd Albrecht, Hartmut Hänchen, Ralf Weikert, Nikolaus Harnoncourt, Frieder Bernius, Max Pommer, Jürgen Flimm, John Dew i Harry Kupfer. Wykonywał solowe partie sopranowe w dziełach Monteverdiego, Haendla, Haasego, Glucka, Mozarta, Brittena, Schnittkego. Należy szczególnie podkreślić jego wielkie dokonania: prawykonanie opery Alfreda Schnittkego Historia D. Johanna Faustena w Staatsoper w Hamburgu, w której w nagłym zastępstwie zaśpiewał partię Mefista bez jednego skreślenia; przygotowanie partii solowej w operze Richarda Straussa Kobieta bez cienia w Amsterdamie, a także partię Ruggiera w Rolandzie szalonym Antonio Vivaldiego w Staatstheater Darmstadt. W 2005 roku wystąpił jako solista w Operze Narodowej w Warszawie wykonując Sonety Pawła Mykietyna.

English   |  German  |  Japanese  |  Russian